HAMAM BOCEGI

Bir Ucan Hamam Bocegi Hikayesi de Benden

2577

Yeni evimizde yaz ile beraber açık pencereden ani sortileri ile hayatımıza giren önce kedimin dikkatini çeken ardından eşimin çığlıkları sonrası benim de dikkatime nail olan tiksinç yaratık. bu hayvandan hiç korkmam. annemlerin eski evi bir fırının üstü olduğundan dolayı gece boyu mutfak bankosunun üstü silme bunlardan doluydu. ilk zamanlar cok korkardık ama zamanla alıştık sanki. çünkü yakalamak bir dert, öldürmek ayrı bir dert çoğalmaları en büyük dert. öldür öldür bitmiyor bu namusuzlar. ama yeni evimde eşim adını bile duymaya tahammül edemiyor. daha gecen gun gecenin dördünde yatağın üstünde burun buruna gelmiş birtanesiyle bir çığlık ki yek gök gürlüyor. hemen elim haydara gitti hırsız sandım. baktım perdede takılmış duruyo uzun kalibreli eşşoğlu. altta da kedi kitlenmiş miyavlıyo. hatun kafayı cekmiş yorgan altına ” öldür öldür” diye tezahurat yapıyor.

küfür ede ede kaktım yataktan. mevsim yaz zaten sıcaktan zar zor uyumuşum. zikicem hamamböceğini diye diye gittim öldürecek alet edevat aradım. en son bir balkon süpürgesi buldum. kediye ” çekil dostum soruşturma artık benim” dedim. kedi ” hey lanet olası ilk ben geldim buraya senin sorunun ne haa” dedi ben de “cehenneme git o artık benim” dedim anlaştık. aldım sopa kısmını bi çaktım kafasına doğru. aynı bu entrideki gibi açtık kanatlarını ” cuuvvvv” diye kapının araya menteşe altına kondu baktım bekliyor. hatun diğer taraftan dakika ve skor istiyor benden. ” hayatım maç orta alan mücadelesi şeklinde geçiyor” dediysem de ikna edemedim. bizimki hala duruyor orada.


ne ile temiz öldürürüm acaba diye düşünüyorum bir taraftan. ezmeyi hiç sevmem . “çıtırrrtt.” o ses beni çok tiksindiriyor. götümdeki tüyler bile infiale geliyor resmen. hatun hala elektrik kaçırıyor gecenin dördünde. ” yaa bekle biraz diyorum teskin ediyorum. aklıma tornavida geldi. hazır sıkışmışken oraya. “belden soksam kafadan çıkarım tek vuruşta ben bunun yuvasını yaparım” dedim. aldım tornavidayı yavaşça yaklaştım ki uçmasın zayi olmasın. zira kaybolursa ne ben onu bulurum ne hatun beni uyutur. zombi gibi giderim işe. yaklastım bir matador edasıyla soktum sırtına hafif çıtırdadı. ama olsun. cektim baktım ucunda ” haydi şimdi bütün eller havaya” oynuyor.

hatun “yoksa koridordan gol haberi mi var” sorusuna ” bu sefer haber doğru “dedim ve usulca seyircileri selamlayarak balkona yöneldim ve balkon parmaklıkları ile tornavida ucunu geri cekmemle karanlıkta zifiriyete doğru yol aldı. bende mağrur bir samuray gibi karanlıktan önce sülietim sonra kendim en son da kedim çıktık. bir av daha başarıyla sonuçlanmıştı.




Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir